Saat çalmaya başladığında sabahın 7.00`siydi. Eliyle saatin zilini kapatmak üzere uzandı, öylesine isteksizdiki uyanmak için; dokunuşuyla saat yere savruldu. Başını yastığın altına soktu, hiç kalkmak istemiyordu.
Saatin çalışıyla birlikte düşüncelerde zihninde uyanış içerisindeydi ve herbiri kendisini ifade eden duygularıda çağırmaya başlamıştı. Unutmak istediği herşey uyanmaya başlamıştı. Aniden bir acı hissetti yüreğinde, midesi bulandı ve bu onun uyanmasına yetmişti. Doğruldu yatağın içinde ve başını ellerinin arasına alarak derin bir soluk aldı. Yeni bir gün başlamıştı ve hatırladığı ilk şey onun artık hayatında olmadığı, onu kaybettiği gerçeği idi. Tutkunun özlemini hissetti yeniden, onu kaybetmek istemiyordu… Ama nasıl?
İlerleyen zamana baktı, hazırlanmalıydı, çalışması gerekiyordu hiç istemesede! İstediği tek bir şey vardı, “O”… Banyoya girdi, duşu açtı, suyu tüm bedeninde hissetmeye başladı. Zihni yine onunla dolmaya başladığında suyu daha da soğuttu. Yok yok ondan kurtulmalıydı, iyiki bitmişti, bir anda tüm hayatının onunla yada onsuz mahvolduğunu hissetti… Buz gibi suyun altında kendine gelmeye çalıştı. Onun daha fazla zihninde kalmasına izin vermemeli, zihnini boşaltmalı ve yeni güne başlamalıydı her şeye rağmen…
Devamını okuyun »
Sana nasil anlatsam bilmiyorum. Ama bildigim tek ama tek şey seni delicesine cok sevdigim. Seninle öyle bütünleştim ki ayrilmak degil kopamiyorum senden. Ne seni birakabiliyorum; ne de kendimi hice sayiyorum. Bunlarin ikisini de yapamiyorum. Cünkü artik düşünemiyorum. Kafama, benligime o kadar yerleşmişsin ki; seni oradan cikartmak olanaksiz. Belki kendimi kücük düşürüyorum ama sevgide kücük düşme söz konusu olsa bile seve seve senin icin her adimi atarim. Seni o kadar cok sevdim ki artik aşkim senden bile öte. Seni sevdigimi daglara, taşlara kisacasi her yere; bütün kainata haykirmak istiyorum Seni Seviyorum!!
Bu kelime topluluklarini defalarca senin icin ama yalniz senin icin tekrarlayabilirim. Biliyor musun; seni sevdigimden beri artik cevremdeki her şey gözüme daha güzel daha hoş ve de daha ümit verici gelmeye başladi cünkü onlar bana seni hatirlatiyor…
Daglar gibi sende icimde cok büyük tutunulmasi zor bir yerdesin. Tepeler gibi sende icimde ulaşilmasi zorsun.
Sana asla yalan söylemeyeceğim. Gerçeklerinse canı cehenneme.
Ben seni yaşıyorum. Ben bendeki seni, hayallerimi yaşıyorum. Belki asla yaşanmayacak ama yaşanması için ömrümü vereceğim anları yaşıyorum…
Bir yürek düşün ki bütün dünyayı içine alacak kadar büyük, bir ten düşün ki sadece ikimizi ısıtacak, ve bir hayal düşün ki içine sadece bizi alacak kadar küçük…
Benim GÖKYÜZÜMSÜN
Benim EN SEVDİĞİM TEPESİN
Benim SICAK YATAĞIMSIN
Benim FIRTINADA SIĞINDIĞIM LİMANSIN
Benim EN DEĞERLİ ARMAĞANIMSIN
Benim EN DUYGUSAL ANIMSIN
Benim SONSUZA DEK EN YAKIN ARKADAŞIMSIN
Benim İLHAM KAYNAĞIMSIN
Benim KADERİMSİN
Benim PARILDAYAN IŞIĞIMSIN
Benim GECEM, GÜNDÜZÜMSÜN
Benim YÜREĞİMİN İLACISIN
Benim ÖFKEMİN GİDERİCİSİSİN
Bir zamanlar, bütün duyguların üzerinde yaşadığı bir ada varmış:
Mutluluk, Üzüntü, Bilgi ve tüm diğerleri, Aşk dahil.
Bir gün, adanın batmakta olduğu, duygulara haber verilmiş. Bunun üzerine hepsi adayı terk etmek için sandallarını hazırlamışlar.Aşk, adada en sona kalan duygu olmuş çünkü mümkün olan en son ana kadar beklemek istemiş.Ada neredeyse battığı zaman, Aşk yardım istemeye karar vermiş. Zenginlik, çok büyük bir teknenin içinde, geçmekteymiş.Aşk, “Zenginlik, beni de yanına alır mısın?” diye sormuş.Zenginlik, “Hayır, alamam.Teknemde çok fazla altın ve gümüş var, senin için yer yok.” demiş.Aşk, çok güzel bir yelkenlinin içindeki Kibir’den yardım istemiş. “Kibir, lütfen bana yardım et!”, Kibir “Sana yardım edemem, Aşk. Sırılsıklamsın ve yelkenlimi mahvedebilirsin.” diye cevap vermiş. Devamını okuyun »
…UzaklardasıN…
Ben uçurumun kenarında,
Sen aşağıdasın..
Düşemiyorum!!
Elimi bağrıma götürdüğümde dokunabiliyorum belki sana ama gözlerimden yüreğime inen kilometrelerce damar kadar uzaksın bana..Yüreğimden gözlerime parıltı olana kadar, yollar eksilitiyor çehreni !
Gel az biraz, yak(ın)laş! Ne Olur ! ? Aç kollarını yada Düşeyim ne olur ! ?
…UzaklardasıN…
Ben uçurumun kenarında,
Sen aşağıdasın..
Düşemiyorum!!
Tebessümlerim eksikti hep benim ömrümün bu anına kadar..Seni gördüm, bir süre daha bir yakıştı yüzüme gülüşlerim.Nerden bilirdim ki yanımdayken bu kadar uzak olacağını ve meleği olduğum bir hüzün olup yüzümün zerrelerinde kaybolacağını !?
Gel az biraz, sar(ıl)! Ne Olur ! ? Aç kollarını yada Düşeyim ne olur ! ?
…UzaklardasıN…
Ben uçurumun kenarında,
Sen aşağıdasın..
Düşemiyorum!!
Gözümün yaşı çoktur benim, çilem dolmaz, yolum yokluktur benim ! Seni ben eyledim, yolumun tozlarını üfledim, çilemi uzak farzettim ! Bir melek olup seni hüznüm ilan edip, canımı yandırmana hevesliydim ! Bu kadar canımı yakacağını nerden bilebilirdim ! ?
Gel az biraz, din(gin)len(ş) ! Ne Olur ! ? Aç kollarını yada Düşeyim ne olur ! ?
…UzaklardasıN…
Ben uçurumun kenarında,
Sen aşağıdasın..
Düşemiyorum!!
Ne çare derdime ! ?Uzak(larda)sın işte ! ! Aç kollarını Düşeyim ne olur ?
Düş(leri)meme izin ver ne olur ?